Czy zastanawiałeś się dlaczego nie możesz opanować swojego apetytu na słodycze?
Jedną z głównych przyczyn są drożdżaki CANDIDA. Stanowią one wraz z bakteriami naturalną mikroflorę jelit każdego człowieka. Drożdżaki, podobnie jak drożdże, odżywiają się cukrami prostymi pozostałymi w masie kałowej. W normalnych warunkach drobnoustroje nieustannie konkurują o pożywienie, dzięki czemu utrzymuje się między nimi równowaga. Wystarczy jedna tabletka antybiotyku przeciwbakteryjnego (na które drożdżak jest odporny) albo chwilowy wzrost ilości cukrów prostych w jelicie grubym, by równowaga została zachwiana na korzyść drożdżaka. Im większa ich ilość w organizmie tym większe łaknienie na cukry. Im więcej cukrów spożywamy tym szybciej rozmnaża się drożdżak i tym większe jest prawdopodobieństwo, że nasz organizm zostanie opanowany przez grzyba CANDIDA, który w przeciwieństwie do drożdżaka jest pasożytem. Jego środowiskiem, pożywieniem, a także miejscem, gdzie wydala produkty przemiany materii, czyli własne odchody, jest tkanka organizmu żywiciela.
O drożdżycy mówimy, kiedy zostanie zachwiana równowaga drobnoustrojów jelita grubego, a dominującą rolę odgrywają drożdżaki. Dzieje się to w przypadku nieprawidłowego trawienia cukrów złożonych (wydzielania przez trzustkę nieodpowiedniej ilości amylazy) oraz złego ich wchłaniania już jako cukrów prostych w jelicie cienkim. Wówczas to w jelicie grubym mogą pojawić się cukry proste w ilościach pozwalających na nadmierny rozwój drożdżaków.
Przyczyny drożdżycy jelita grubego:
- Spożywanie nadmiernej ilości cukrów prostych i złożonych,
- Połykanie pożywienia bez dokładnego pogryzienia go,
- Stosowanie leków wpływających na zmniejszenie ilości wydzielanych soków żołądkowych i na obniżenie ich kwasoty,
- Przyjmowanie antybiotyków, sulfonamidów i chemicznych preparatów farmaceutycznych w ostrych i przewlekłych chorobach infekcyjnych oraz stosowanie chemioterapii i radioterapii w procesie leczenia chorób nowotworowych,
- Przyjmowanie preparatów hormonalnych oraz hormonalnych środków antykoncepcyjnych,
Objawy drożdżycy:
- wzmożony apetyt (nie tylko na słodycze),
- silne gazy i wzdęcia całego brzucha,
- przelewania i bulgotania w jelitach,
- charakterystyczny stolec,na początku twardy, jakby zaczopowany, a potem rozluźniony, aż do wodnistej, cuchnącej biegunki,
- delikatny żołądek, czyli reakcja po zjedzeniu pewnych produktów objawiająca się pojedynczymi, piekącymi, luźnymi stolcami lub średnio nasiloną biegunką,
- nieprzyjemne, okresowo pojawiające się nieokreślone parcie na stolec, występujące tuż po wypróżnieniu, mogące utrzymywać się kilka godzin,
W momencie, gdy populacja drożdżaków zaczyna gwałtownie wzrastać pojawia się problem. Dochodzi wówczas do przekroczenia przez Candide bariery przewodu pokarmowego, zagnieżdżania się w innych częściach ciała oraz zmiany formy ze zwykłego drożdżaka w chorobotwórczego grzyba, któremu nie groźne są antybiotyki i leki przeciwgrzybiczne. Dostaje się on do krwi i podróżuje po całym organizmie osiedlając się w najcieplejszych i wilgotnych organach człowieka. Zarodniki grzyba osadzone w narządach wewnętrznych kiełkują tworząc grzybnię, której strzępki przerastają w krótkim czasie cały organizm.
Objawy, które mogą wskazywać na obecność grzyba CANDIDA w organizmie:
- zaburzeń przewodu pokarmowego,
- alergie skórne i pokarmowe,
- suchy kaszel,
- zapalenia stawów, zatok obocznych nosa, spojówek i narządów płciowych,
- nerwice, lęki, zaburzenia emocjonalne,
- zespół przewlekłego zmęczenia,
Nie należy leczyć symptomów oddziaływania toksyn grzybiczych na organizm chorego lecz powinno się zadbać o poprawienie systemu odpornościowego, wprowadzić zdrową dietę oraz wyeliminować toksyny przez narządy i układy wydalnicze: nerki, przewód pokarmowy, układ oddechowy i skórę.
Warunki sprzyjające rozwojowi grzyba CANDIDA:
- spożywanie dużej ilości cukrów prostych i złożonych,
- antybiotyki,
- istnienie pożywki w postaci martwiczych lub osłabionych komórek, przy jednoczesnej niewydolności systemu odpornościowego,
Toksyny wytwarzane przez grzyby Candida uszkadzając błonę śluzową jelita cienkiego, zmniejszają powierzchnię wchłaniania składników pokarmowych, zaś uszkadzając śluzówkę jelita grubego, powodują przenikanie z masy kałowej do organizmu toksyn, metali ciężkich oraz alergenów pokarmowych. Natomiast neurotoksyny wytwarzane przez te grzyby wywierają negatywne działanie na ośrodkowy układ nerwowy (mózg), czego skutkiem są depresje, rozchwiania emocjonalne, zmienne nastroje, niezdecydowanie, chaotyczność, gwałtowne zachowania, hałaśliwość, agresja (również skierowaną na siebie) oraz usilne tłumienie złości w sobie.
Neurotoksyna grzybicza może z łatwością rozregulować cały układ hormonalny człowieka, a przede wszystkim tarczycę.